De Bergrede van Jezus

Home | Sitemap | Inhoud

 

 

Gij zult niet doden


Eenheid die verstoord, gedood wordt door de
heersende verkeerde geest. (Matt..5:21-22)


"Gij hebt gehoord, dat tot de ouden gezegd iss "Gij zult niet doden; maar, zo wie doodt, die zal strafbaar zijn door het gericht". Eenmaal in de geschiedenis gaf God, vanaf de berg Sinai, Zijn Wet aan Mozes, Zijn dienstknecht. Dat ging t.t.t. gepaard met donder en bliksem.

De mens van heden-ten-dage beweert bij hoog en bij laag, dat dergelijke wetten geen betekenis meer hebben, dank zij de hoge vlucht van wetenschap en cultuur, en het dus geen zin meer heeft om daarover nog na te denken; laat staan er bij stil te staan! Maar aan de andere kant zwijgt de mens van die hoge cultuur angstvallig over de zich, ook nu nog, aan broedermoord schuldig makende "beschaafde" (?) Homo Homini Lupus est" (lett.een "wolf voor een ander mens zijn.

Gods wetten zijn eeuwig geldend. Alleen ligt voor Jezus de wezenlijke zwaarte van de ongerechtigheid (overtreding of zonde) niet in de verkeerde daad, maar in de begeerte en wil om tegen Zijn wetten te zondigen (d.i, door te breken)!  En, laten wij eerlijk zijn, nog steeds leeft overal (zelfs onder de Christenen - helaas!) deze neiging,... de lust en de verborgen wil tot ongerechtigheid en zelfs tot doodslag, al is er dan niet direkt sprake van enig hanteerbaar wapen.

Jezus leert ons dit "gij zult niet doden" in veel diepere zin verstaan. Het staat de mens (en in de eerste plaats de Christen) niet vrij om zijn medemens te vermoorden; maar ook niet, om te trachten anderen in geestelijke zin "af te maken"!

Want het doden van iemands ziel of het kwetsen ervan, is in vele gevallen nog veel erger, en derhalve even strafbaar,... al wreekt een en ander zich o.h.a. in ons geestelijk leven.
Is het wellicht daarom, dat zo dikwijls hiertegen wordt gezondigd, omdat men weet, dat dit geestelijk doden niet door aardse wetten strafbaar wordt gesteld!?

Is het hierdoor, dat een dergelijk "afmaken van de naaste" beschouwd wordt als "heel-gewoon-menselijk", en dus als een onbelangrijke fout opzij gezet wordt!?! Wij zondigen, als wij niet inzien, dat ook dit "doden" is: wanneer wij, op welke wijze ook, in het gevoels-leven van een broeder stukslaan - z.a. zijn liefde tot Jezus, zijn innerlijke vrede, zijn vertrouwen gesteld in zijn mede-broeders!! En, hoe kwaad, hoe dodelijk en vol venijn, is het zwaard dat wij hanteren!

De apostel Jakobus noemt "onze tong" (deze is dat dodelijk zwaard!), "een wereld van ongerechtigheld", welke ontstoken wordt, zo vervolgt hij, "van de hel" (3:6). Hoe scherp is de apostel van Jezus, als hij (onder de sanctie van de Heilige Geest) het verderop heeft over onze tong, die geen mens temmen kan.....

"Indien gij bittere afgunst (nijd) en twistgierigheid hebt in uw hart, zo roemt en liegt niet tegen de waarheid" (v. 14). Afgunst, jaloezie,... ja, inderdaad, hoe worden wij niet dikwijls overweldigd door deze eigenschappen, die des duivels zijn! In de Bijbel worden zij in een adem genoemd met de andere werken van het vlees (Gal.5:19-21)!

Het wapen, waarmede wij zo'n doodslag begaan, is in eerste instantie bijna steeds hetzelfde als dat, waarmede Kain de broedermoord beging. In welk opzicht dan? Wel, de bittere haat van de afgunst, welke in zijn hart opwelde, riep de moordlust in hem wakker. Zulk een haat in onze harten, doet vandaag-de-dag nog hetzelfde.

Gevolg: wij roeren onze tong in hoog-oplaaiende driftbuien,... wij spuwen alle venijn uit, alle gif, waarover wij beschikken, en wij worden in die mate door de duivel (de hel) gevoed! Toch zijn er onder ons, die zullen zeggen: Neen hoor, ik weet van mijzelf, dat ik mij aan zulke dingen nooit schuldig heb gemaakt. 0, ja? Wij vragen ons dan af: zijn zulke mensen er dan klaar mee?!? Ook naar de intentie??

Nooit eens geleefd in toorn, al was het dan maar voor korte tijd??? Nooit eens gedacht van uw medemens: die zou ik wel ik-weet-niet-wat kunnen doen... Nooit een broeder die u niet kon luchten genegeerd en als lucht beschouwd. Nooit een ander veroordeelt, omdat hij anders is, anders denkt... Nooit uw hoofd afgewend als u hem tegenkomt en ziet, alsof hij geen schepsel van God is.

Ja, natuurlijk; zoiets doet toch iedereen weleens! Accoord, maar vertelt u dan eens, "wat" dat dan is. God bedoelt altijd wat Hij zegt en Hij zegt altijd wat Hij bedoelt. Bij Hem bestaan geen "ja-maars", geen indiens"; ook niet wat hierop lijkt. God discrimineert niet, plakt niemand een etiket op zijn voorhoofd, en haalt nooit achter zijn rug de persoon omlaag.

Hoe vele Christenen weten niet eens de diepte van wat Jezus bedoelt, als Hij zegt: "niet doodslaan". Het betekent: vergeving, verzoening, aanvaarding; welwillendheid en broederschap! Het handhaven ervan in het geloofsleven... Wanneer wij deze bewust laten, nalaten, zo moorden wij bewust.

Het is omdat wij niet willen weten, dat GODS NEEN TEGEN DOODSLAG GODS JA IS TEGEN HET LEVEN, waarop ook de ander recht heeft, al is hij dan anders en al denkt hij anders!! Als Christenen zichzelf hierin niet overwinnen, zo zal vrede en hechte broederschap op aarde in de gemeente niet kunnen bestaan!!
Daarvandaan, dat Jezus heeft gezegd:

"Doch Ik zeg u:
Zo wie te onrecht op zijn broeder toornig is,
die zal strafbaar zijn door het gericht; en
wie tot zijn broeder zegt: RAKA! die zal
strafbaar zijn door de Grote Raad; maar wie
zegt: Gij dwaas die zal strafbaar zijn door
het helse vuur".

Wanneer een broeder iets zegt, beweert (en dat hoeft nog niet eens tegen ons persoonlijk te zijn), wanneer hij iets doet wat ons ergert of onze toorn opwekt, steekt "verborgen boosheid" meestal de kop op. Onze eerste impuls is dan meestal, zo al niet af te maken, dan toch

te kwetsen; en bij voorkeur op zijn meest gevoelige pleken. Hoe ? Met de scherpte van onze tong, met moordende ijskoude liefdeloosheid, met giftige pijlen van verdachtmakingen, met insinuaties en laster en bijtende spot!

Wij vergeten dan, dat wij in al zulke gevallen ook te maken hebben met God, Die niet zal nalaten ons te roepen om rekenschap af te leggen over al deze liefdeloze en slechte gedachten. Welke straf ondergaan wij dan meestal?? Steeds zal dat, als ons geweten nog in ons spreekt, geen-vrede-hebben met zichzelf.

Ook zullen wij onszelf blijven kwellen met zelfverwijt. En, wij twijfeten er niet aan, of Christenen weten door ervaring, hoeveel zielepijn dit met zich meebrengt! Laten wij daarom in al die gevallen waakzaam blijven, en God bidden een wachter te willen zetten voor onze monden!! Amen.

 
Zoals Jezus Zelf het heeft gesteld, is in het eerste geval sprake van "doodslag"; in het tweede geval van "toorn", waardoor een broeder uitgescholden wordt voor "Raka" (d.i. "waardeloos mens"); en in het laatste geval wordt de geloofsgenoot aangemerkt als "dwaas".

  Daar is hier een stijgende lijn op te merken: "ongerechtvaardigde toorn", dan "toorn, die in wezen een verachting van een broeder inhoudt", en dan "toorn, welke een verbreking van de gemeenschap tot gevolg heeft". En in al deze gevallen is er sprake van OORDEEL. En ook dit oordeel neemt toe, want er wordt gesproken van: "gericht" - van "het Sanhedrin" en van "het helse vuur" (eeuwige verdoemenis). Voorwaar, geen kleinigheid!!

 


Home | Sitemap | Inhoud