De Bergrede van Jezus

Home | Sitemap | Inhoud

 

 

 Oog om oog, tand om tand


Bestrijd alle kwaad;
Bedwing alle strijdlust
(Matt.5: 38-42; Luk.6:29-3
1,34)

 

"Gij hebt gehoord, dat gezegd is: Oog om oog, en tand om tand"  
Voorwaar, keiharde woorden! Voor Christenen o.h.a., woorden met een harde klank. Wij realiseren ons niet, dat ze eenmaal een stap vooruit betekend hebben, na eeuwenlange wet en bloedwraak!!

Eenmaal gold toch: "ik sloeg wel een man dood, om mijn wonde, en een jongeling, om mijn buile!" (Gen.4:23c). Zelfs Christenen zijn nog geneigd om te zeggen: "oog om oog, en tand om tand; niet meer, maar ook niet minder". Is dat dan niet al een grote stap vooruit! Zie Exod.21, vers 23 e.v. Wie een ander iets heeft afgenomen,' moet in gelijke munt terugbetalen. Dat is toch zeker de goede ordening. Dat is al iets van recht doen.
 
En in feite leven wij daarbij... Als iemand ons iets aandoet, zetten wij dat hem betaald. Wij geven hem dan terug wat hem toekomt. Dat is toch zeker niet meer dan billijk. Zo ook in het positieve... ons dagelijks leven: zij hebben ons een bezoek gebracht, een kado gegeven - dan moeten wij toch zeker ook iets terug doen. Eerlijk is eerlijk nietwaar!?i

Dat is, wat wij noemen, gerechtigheid; en dat is al veel. Maar Jezus spreekt van meer doen dan wij moeten doen. Dat impliceert, dat wij bij anderen niet het hunne geven, maar het onze,... niet terug doen wat anderen ons doen, maar dat doen wat anderen ons niet helben gedaan. Wij moeten niet wachten op "excuus", maar zelf de eerste stap doen en vergeven. Daar is meer doen dan waar een ander recht op heeft, of dan wat hij verdiend heeft. Dus: DE MEESTE ZIJN IN HET DE MINSTE WILLEN ZIJN!!

Van nature willen wij anders, maar wij kunnen betere lessen leren uit Gods schepping... het willig buigen, zoals een stengelplant doet, van wie de stengels en bladeren buigen. Zij wederstaat ongedeerd de meest razende storm, die op hetzelfde ogenblik hoge en sterke bomen velt. Een stugge,. tegen buigen zich verzettende ijzerstaaf moet tenslotte breken, maar de gestaalde veer, die zich willig laat neer drukken, herstelt zich onmiddellijk zodra de druk voorbij is, en zodoende bewaart die de eigen vorm en daarmede en daardoor ook de geschiktheid voor haar taak!
 
Zo ook wijzelf... Ontwijken wij het opkomende kwaad,... wederstaan wij de boze opwellingen binnen in ons, dan blijven wij vrij  en maken wij ons niet schuldig. Wij lopen dan niet het vuile water in van een sloot, maar wij laten het rustig aan ons voorbijgaan! Duidelijk?!? Daarom: ga niet in op kwade influisteringen, op beledigingen e.d. Scheld niet terug, maar weest de kleinste en nederigste. "Wederstaat de duivel, en hij zal van u vlieden!" (Jak.4:7b). Weiger dat nutteloos vechten tegen die onzichtbare macht van Gods vijand. Ontneem hem alle gelegenheid, ieder voorwendsel, dat hij zoekt om tot drift, ergernis en strijd te verlokken!!

"Of meent gij, dat de Schrift zegt tevergeefs:
De Geest, Die in ons woont, heeft Die lust tot
nijdigheid? Ja, Hij geeft meerdere genade,
daarom zegt de Schrift: God wederstaat de
hoogvaardigen, maar de nederigen geeft Hij
genade" (Jak.4:5-6).

 
Van Christenen wordt verwacht, dat zij zich niet storten in een onuitblusbaar vuur! Daarom heeft Jezus geleerd "wie u slaat op de rechterwang, keer hem ook de andere toe".(Matt.5:39).
En daar is nog iets anders:  

"Here! hoe menigmaal zal mijn broeder
tegen mij zondigen, en ik hem vergeven?
Tot zeven maal? Jezus zeide tot Petrus:
Ik zeg u, niet tot zevenmaal, maar tot
zeventigmaal zevenmaal"
(Matt.18:21-22).

 
In Jezus' uitspraken is de humor niet te lochenen... Iemand beledigt ons, hij slaat ons op de rechterwang,... en wij keren hem ook de andere toe. Iemand wil met ons rechten en hij vraagt ons het hemd aan het lijf waarop wij dan zeggen: wel, hier, pak beet, neem ook onze mantel. Of iemand zegt tegen ons: ik ben meerder, want mijn positie is hoger; het is niet meer dan billijk, ja, ik heb er zelfs recht op, dat jullie mij één mijl begeleiden op mijn weg naar huis,... waarop wij dan zeggen: o, neen; wij lopen twee mijlen met u mee.

Wat zou er dan gebeuren? Wis en zeker, zal de ander versteld staan. Hij zal verbijsterd staan kijken, of hij begint te lachen. Beseffen wij alsdan dat er de mogelijkheid van een nieuwe verhouding zich voordoet!?! Zó doorbreken wij de "escalatie", de stormloop. Wij nemen dan zelf het initiatief waardoor er iets verandert in een situatie die vastgeroest is, of die leidt van "kwaad tot erger". Dan begint er iets nieuws. Welk een inspirerend voorbeeld gaf Jezus Zijn discipelen met de voetwassing. Hij heeft hen toen niet alleen de voeten gewassen, maar Hij waste ze tegelijkertijd de oren... Wie oren heeft, die hore; wie ogen heeft, die leze!

Hoe ver moeten Christenen dan wel gaan? Zo ver als de Heilige Geest hen aanzegt te gaan. Dat wil in dit verband zeggen: geef hem die van u vraagt, wijs niet af die lenen wil... Maar, zó zullen wij dan meestentijds zeggen: al te goed is buurmans gek hoor! Iedereen maar geven en aan iedereen maar lenen?!? Is dat wat Jezus bedoelt?? Natuurlijk niet. Daar gaat het ook niet om. Waarom dan wel??? DOEN WAT Wij KUNNEN EN MEER DOEN DAN WAT WIJ DENKEN TE KUNNEN DOEN. Het volgende nooit vergeten: wat is er ons veel gegeven en nog veel vergeven!! Geprezen zij de Naam van Jezus!!!
 

 


Home | Sitemap | Inhoud